Bardzo chciałam przeczytać tę lekturę, czułam, że jest dla mnie i nie myliłam się.

Autorka zaprasza czytelniczki do refleksyjnej wędrówki w głąb siebie. To niezwykle inspirująca opowieść o kobiecej sile, poszukiwaniu własnej tożsamości i mierzeniu się z emocjami, które przez lata mogły zostać zepchnięte na dalszy plan.

Książka, opierając się na archetypie podróży, kontrastuje męską i kobiecą drogę do dojrzałości. O ile mężczyzna zmaga się z zewnętrznymi wyzwaniami, pokonuje smoki i zdobywa trofea, o tyle kobieca podróż odbywa się przede wszystkim wewnętrznie. To w nas samych znajdują się najgroźniejsze potwory – nierozpoznane emocje, stare rany i zamrożone uczucia. Autorka przekonuje, że zmierzenie się z nimi to nie tylko akt odwagi, ale również klucz do odnalezienia własnej mocy.

Autorka w swojej narracji łączy elementy literatury psychologicznej z poradnikiem, dzięki czemu książka ma wymiar zarówno refleksyjny, jak i praktyczny. Przedstawione historie kobiet, które odważyły się na tę podróż, pokazują, że każda z nas – bez względu na wiek, status materialny czy życiowe doświadczenia – może odnaleźć swoją siłę i nadać swojemu życiu nowy kierunek. Dodatkowo, część poradnicza książki oferuje ćwiczenia i zadania, które pomagają czytelniczkom świadomie przechodzić przez własne procesy wewnętrznej transformacji.

Jestem przekonana, że jest to książka dla każdej kobiety, która czuje, że nadszedł moment na zmianę, na głębsze zrozumienie siebie i swoich emocji. Jest jak latarnia w ciemnościach – prowadzi ku wewnętrznej mocy, dając wsparcie i inspirację.

„Czuję, jestem i idę dalej” to pozycja, która zmusza do refleksji, ale także daje konkretne narzędzia do pracy nad sobą. To książka, do której warto wracać, zwłaszcza w momentach życiowych przełomów i kryzysów.