„WYŻSZE SFERY” MARIUSZ STANISZEWSKI

Kiedy dziennikarz śledczy Krzysztof Fronisz bierze na warsztat sprawę Katarzyny Jędrzejkowskiej, nie spodziewa się, że trafi prosto w sam środek piekła. Z pozoru prosta historia rodzinnej tragedii – samobójstwo męża, załamanie kobiety, rozpad życia – szybko przeradza się w mroczny labirynt pełen przemocy, korupcji i powiązań sięgających najciemniejszych zakamarków władzy.

„Wyższe sfery” to thriller śledczy, który trzyma w napięciu od pierwszych stron. Fronisz, dziennikarz z krwi i kości, przypomina trochę współczesnego detektywa – bez odznaki, ale z nieugiętą determinacją. Jego śledztwo prowadzi go od świata korporacyjnych układów po mroczne korytarze gruzińskiej mafii, tajnych służb i elit, które nie zawahają się przed niczym, by zachować swoje sekrety.

Autor zręcznie buduje napięcie, podsuwając tropy i myląc ślady. Giną kolejni ludzie, zacierane są dowody, a im głębiej Fronisz kopie, tym więcej ujawnia się brudu. Ale też rośnie stawka – nie tylko zawodowa, ale osobista. Bo w tej historii już dawno przestało chodzić tylko o reportaż.

Styl jest dynamiczny, pełen dialogów, dobrze zarysowanych postaci drugoplanowych i realistycznych detali – co dodaje historii autentyczności. Świetnie wypada tło polityczno-społeczne, które nie przytłacza, ale buduje wiarygodność całej intrygi.

Z całą pewnością, jest to rasowy thriller dziennikarski z politycznym zacięciem, który nie tylko dostarcza mocnych emocji, ale i prowokuje do myślenia o tym, jak cienka granica dzieli prawdę od fałszu, a sprawiedliwość od zemsty.

Dla fanów sensacyjnych powieści z pazurem – pozycja obowiązkowa, zwłaszcza jeśli znacie „Kartel”.