„ZIMOWLA” DOMINIKA SŁOWIK

Powieść nie jest lekka, łatwa i przyjemna.
Czyta się ją dobrze, jeśli lubisz taki styl i klimat.
Mnie nie potrafiła wciągnąć. Ten dziwny świat pozbawiony był magii, której tak oczekiwałam.
Kilka razy zaczynałam ją czytać, aż wreszcie wymęczyłam i przeczytałam te ponad 600 stron.
Zapytacie „To po co czytałaś?” Odpowiem tutaj – ponieważ chciałam mieć swoje zdanie. Chciałam też zrozumieć z czego wynika taki zachwyt nad tą książką. Nagroda Paszportu Polityki zobowiązuje. Niestety nie poznałam odpowiedzi.

Wielki plus za piękny język i bardzo wyrazistych,charakterystycznych bohaterów.
Przytaczane historie mnie nie poruszyły, słabe wątki oprócz jednego.
Wielowątkowość i przekombinowana wielogatunkowość w jednym (mamy tutaj elementy obyczajówki, kryminału fantasy i thriller). Miał być magiczny realizm jak to określono – ja go nie widzę niestety.

Oto mamy małe miasteczko Cukrówka w województwie małopolskim, w Dolinie Zmornickiej.
To prowincja oddalona od wielkich miast. Tutaj wszyscy się znają i wiedzą o sobie wszystko. Dużo się plotkuje i snuje niestworzone historie. Są dziwacy i aferzyści.

Jest to miasto cudów i dzieją się tutaj rzeczy dziwne i zaskakujące.

Z jeziora zostaje wyławiane martwe ciało , mężczyzna rzuca prace księgowego w urzędzie i zostaje wróżem, naga lunatykująca dziewczyna spaceruje nocą po ulicy.
Mamy też babcie komunistkę, księdza agenta SB, młodzież i narkotyki, cmentarz.Mieszkańcy szukają skarbu,chociaż nie do końca wiedzą co to może być.

Zupełnie nie moje klimaty, ale warto przeczytać, aby mieć swoje zdanie 🙂

Tytuł „Zimowla”

Autor Dominika Słowik

Liczba stron 618

Wydawnictwo Znak