„UWALNIANIE” IGA KOWALSKA

Nie musisz umrzeć, by żyć po swojemu.

Piękne przesłanie, jednak …

Zapowiadał się bardzo ciekawy polski debiut literacki.

Autorka poruszyła bardzo ważne tematy, jednak sposób w jaki to zrobiła zupełnie do mnie nie trafił.

Nie spodobał mi się język, styl i klimat. Miałam wrażenie, że wszystko jest tutaj chaosem, nieprzemyślaną i niedopracowaną historią.

A może o to właśnie chodziło ? Nie wiem.

Tak wiele się działo, było tyle emocji, a wszystko zostało jakby uśpione, przyduszone, stłamszone.

Historia Niny, młodej kobiety, która jest anorektyczką powinna przerażać, wzruszać a nie wywołała we mnie niczego.

Kobieta wymyśliła sobie drugą siebie i w pewnym momencie, ta druga przejęła nad nią kontrolę.

Przejęła jej myśli i zachowania. Stała się jej najwierniejszą przyjaciółką, która nigdy jej nie opuści. Ta Przyjaciółka ma imię Anoreksja.

Dowiemy się o ogromnej samotności naszej bohaterki, braku miłości, akceptacji i bliskości z matką.

Nina nie szanuje samej siebie i nie lubi siebie, jest niezadowolona ze swojego wyglądu i swojego życia.

Wpada w kolejne sidła, tym razem depresji, która ciągnie ją w dół.

Czekałam na to uwalnianie się, z traum przeszłości, ze swoich lęków i kompleksów.

No cóż …

Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie swojego zdania.